bookmark comment heart linkedin marketing Asset 1 quotation-mark reply sample school telegram twitter

جنگی که زنانه هم بود

نویسنده فیلیمو
تاریخ انتشار شنبه ۳۱ شهریور ۱۳۹۷

ما نجنگیدیم؛ دفاع کردیم. ما هشت سال دفاع کردیم. وقتی می‌گویم «ما» یعنی همه؛ مرد و زن. هرچند زنان ایرانی برخلاف خیلی از کشورها به دلایل مختلفی در میدان جنگ حاضر نبودند ولی نقش آنها قابل کتمان نیست. اصلاً مگر حضور، فقط معنای فیزیکی دارد؟

شاید در خلال جنگ و بعد از آن خیلی از داستان‌ها و اتفاقات به چشم نیاید ولی بعداً که آب‌ها از آسیاب افتاد و صدای تفنگ‌ها خوابید نوبت می‌رسد به شنیدن این قصه‌ها. قصه‌هایی که خیلی از آنها خاطره‌نگاری شد، مستند شد، کتاب شد و بعضی از آنها فیلمنامه و فیلم. فیلم‌هایی که زن در آنها فقط یک شخصیت کلیشه‌ای که قرار است نقش مکمل مرد را بازی کند نبود. زن، محور اصلی داستان فیلم بود؛ شخصیت قهرمان فیلم. آن‌قدر که گاهی حتی اسمش می‌شد عنوان فیلم!

زنی که اگر در ظاهر رزمنده نیست ولی در باطن چیزی کم از یک رزمنده ندارد. اگر همسر یک رزمنده است می‌شود «فاطمه» همسر «حاج کاظم» در فیلم «آژانس شیشه‌ای» که وقتی حاج کاظم دلش از همه‌ی تلخی‌های بعد از جنگ می‌گیرد تنها محرمی که برای درددل‌کردن به سراغش می‌رود اوست. زنی که همسر و همسنگر شوهرش است.

همین زن می‌شود مادر فیلم «شیار ۱۴۳» که سال‌ها گوش به رادیو عراق می‌ماند تا خبری از پسر مفقودالاثرش بشنود. مادری  که نه تنها زندگی بخشیده که زنده‌بودن را هرروز به یاد همه می‌آورد. یا مادران فیلم «بوسیدن روی ماه» یا ...

مریلا زارعی در فیلم شیار 143


این زن می‌شود «مینو» در فیلم «برج مینو»؛ تازه عروسی که پل می‌زند به گذشته‌ی همسرش تا برای ساختن آینده‌ی مشترکشان از گذشته وام بگیرد.

این زن می‌شود دختر فیلم «به نام پدر»؛ دختری که همچنان قربانی جنگی می‌شود که پدرش یکی از قربانیان اوست.

یا می‌شود یکی از دهها زنی که در فیلم «ویلایی‌ها» در کنار دیگر زن‌ها، غمخوار هم شده‌اند تا نکند گرد غمی بر دل مردهایشان که می‌جنگند بنشیند.

طناز طباطبایی در فیلم ویلایی ها


اگر بخواهیم مثال بزنیم، زیاد است.«آباجان»، «گل پامچال»، «کیمیا»، «شیدا»، «شب به خیر فرمانده»، «شب واقعه»، «بوی پیراهن یوسف» و...

ما نجنگیدیم؛ ما مردانه و زنانه دفاع کردیم.

فاطمه معتمد آریا در فیلم آباجان



نظرها