در اکران رسانه ای «مغزهای کوچک زنگ زده» چه گذشت؟

در پنجمین روز از اکران رسانه‌ای فیلم‌ها در پردیس ملت، سه فیلم به نمایش درآمد که مغزهای کوچک زنگ‌زده به کارگردانی هومن سیدی یکی از آن‌ها بود. این فیلم در سکوت خبری مراحل فنی خود را طی کرد و حتی پیش از جشنواره نیز فقط یک تیزر از آن منتشر شد که اطلاعاتی اضافه‌تر از خلاصه داستان در آن نبود.

خلاصه‌ای که می‌گوید گوسفندها چون مغز ندارند به چوپان احتیاج دارند تا از گرسنگی تلف نشوند. حالا این خط اصلی داستان را بگیرید و با تماشای فیلم ببییند هومن سیدی چه‌طور هنر خود را در پرداختن به این داستان نشان داده است.

نوید محمدزاده و فرهاد اصلانی بازیگران اصلی این فیلم هستند که در سکانس‌های متعدد رو در روی هم قرار می‌گیرند. هر دوی آن‌ها به قدری قوی و باورپذیر نقش خود را ایفا می‌کنند که انگار سال‌ها با حاشیه‌نشین‌ها و مصرف‌کننده‌ها معاشرت داشته‌اند.

از دیگر ویژگی‌های جذاب این فیلم طراحی صحنه آن است. تمام فیلم درباره حاشیه‌نشینی، فقر و معضلات حاشیه‌نشین‌هاست اما طراح صحنه عناصری را کنار هم قرار داده که تماشاگر میخکوب آن‌ها می‌شود. آن هم در جایی که حاشیه‌نشین‌ها از بی‌استفاده‌ترین وسایل برای خود زندگی می‌سازند.

موسیقی مغزهای کوچک زنگ‌زده هم قوی و تاثیرگذار است. یکی از عناصر اصلی جذابیت فیلم است که به کمک کارگردان و بازیگران می‌آید تا تماشاگر را روی صندلی میخکوب کند.

اما مهمترین ویژگی کارگردانی قوی و متحیرکننده هومن سیدی است. فیلمی که با اختلاف از فیلم‌های قبلی‌اش چند پله بالاتر است و بازیگرهای پرتعداد را آن‌قدر دقیق در یک داستان چند بعدی بر سر جای خودشان نشانده که شایسته سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی است.

واقعیت با چاشنی تخیل در مغزهای کوچک زنگ‌زده

طبق روال اکران فیلم‌ها در کاخ رسانه‌ای جشنواره فجر، بعد از نمایش هر فیلم جلسه پرسش و پاسخ آن برگزار می‌شود. اولین سوالی که در نشست خبری از هومن سیدی پرسیده شد: «فکر نمی‌کنید برای نمایش این حجم از خشونت در فیلم، به سیاه‌نمایی در ارائه تصویر حاشیه‌نشین‌ها متهم شوید؟» هومن سیدی در پاسخ به این سوال گفت: «شاید این اتهام وارد باشد اما قصد ما سیاه‌نمایی نبوده. ما تلاش کردیم درباره تلخی‌ها صحبت کنیم و در انتهای فیلم هم بسیار صحنه‌هایی نورانی را به تصویر کشیدیم. نمی‌خواهم تماشاگر با حال بد از سالن بیرون برود.»

 

در ادامه هومن سیدی در پاسخ به این سوال که با توجه به موضوع فیلم که مشخصا درباره اراذل و اوباش است، چقدر با پژوهش به این فضا نزدیک شده‌اید و چقدر با تخیل، گفت: «سینمایی که نزدیک به واقعیت محض باشد را نمی‌پسندم. ما این افکار غلط  را به مخاطب منتقل کرده‌ایم که  سینما فقط اجتماعی است. سعی کردم سینمای تیپیکالی را بسازم که به واقعیت نزدیک باشد. نه چیزی بزرگ باشد و نه حذف شود. اما این به معنی آن نیست که این حقایق در جامعه وجود دارد. حقیقت همان چیزهایی است که در حاشیه‌های شهر وجود دارد و ما نمی‌بینیم. البته تا اندازه‌ای مستندات پژوهشی هم در کارمان وجود داشت.»

نوید محمدزاده فرد دیگری بود که خبرنگاران در نشست خبری از او سوال پرسیدند. او در پاسخ به خبرنگاری که درباره شباهت نقش‌های اخیرش پرسیده بود، گفت: «فیلم‌های من را با هم ببینید. حتی پلک زدن من در هر کدام هم تفاوت دارد. ۵ نقشی که در یک طبقه بازی کرده‌ام را اگر توانسته باشم متفاوت اجرا کنم کار بزرگی کرده‌ام. خشم را هم می‌شود چند بُعدی نشان داد؛ لازم نیست حتما در یک فیلم نقش پزشک را بازی کنم و در نقشی دیگر گدا باشم تا تفاوت‌ها معلوم شود.»

این فیلم بازیگری به نام لادن ژاوه‌وند دارد که در زندگی واقعی‌اش بعد از ۵۰ سال اعتیاد را ترک کرده و بازیگر شده. خبرنگاری از هومن سیدی پرسید که آیا تصمیم دارید فیلمی از زندگی لادن بسازید که سیدی این‌طور پاسخ داد: «زندگی قهرمانانه و پرفراز و نشیب لادن آیینه عبرت باشکوهی برای همه است که هر کارگردانی آرزو دارد آن را به تصویر بکشد. اما حیف است که بخش‌هایی از آن سانسور و حذف شود. پس کارگردان‌های دولتی این فیلم را بسازند چون اگر من بسازم حتما به زندان می‌روم.»

نظرات:

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.